Հիգիենան վիտիլիգոյի ժամանակ

Վիտիլիգոն հիվանդություն է, որի դեպքում մաշկի գունավոր բջիջները քայքայվում են ու առաջացնում սպիտակ հետքանման բծեր: Դրանցում բացակայում է մաշկին բնական գույն հաղորդող պիգմենտը: Աշխարհում ավելի քան 40 մլն մարդ նման խնդիր ունի:

Խոսենք վիտիլիգոյի դեպքում անհրաժեշտ հիգիենայի մասին: Տեսակետ կա, որ պետք է վիտիլիգոյի հակման դեպքում գարուն-ամառ ժամանակաշրջանում օրական մի քանի անգամ ցնցուղ ընդունել, դա պաշտպանում է բծերի առաջացումից ու դրանց տարածումից: Խիստ հիգիենա է անհրաժեշտ պահել հագուստի, ներքնազգեստի հարցում: Դրանք պետք է եռման ջրով ողողվեն լվանալուց հետո, իսկ չորանալուց հետո անպայման արդուկվեն:

Մաշկաբանների խորհուրդը վիտիլիգոյի դեպքում

• մաշկը պաշտպանեք արևից,
• պիգմենտազուրկ մաշկը շատ արագ է արևահարվում,
• արևայրուքը կարող է վիտիլիգոյի պարագայում վատթարացնել մաշկի վիճակը,
• բաց գույնի մաշկ ունեցողների մոտ արևայրուքի բացակայությունն այդ հետքերն աննկատ է պահում:

Արևից պաշտպանվելու համար մասնագետները խորհուրդ են տալիս.

1.  արևապաշտպան միջոցներից օգտվել ամեն օր ու հատկապես հագուստով չծածկված հատվածներում: Դրանք պետք է UVA / UVB պաշտպանությամբ ու ջրադիմացկուն հատկություն ունենան:

2.  Այդ միջոցները պետք է կիրառել ամեն օր, դուրս գալուց առնվազն 15 րոպե առաջ:

3.  Եթե տևական ժամանակ եք դրսում գտնվելու, ապա պետք է արևապաշտպան միջոցները յուրաքանչյուր 2 ժամը մեկ թարմացնեք անգամ ամպամած օրերին, հատկապես եթե գերքրտնարտադրություն ունեք:

4.   Այնպիսի շոր հագեք, որը հուսալիորեն կպաշտպանի արևից: Այդ դեպքում նույնիսկ քսուկ կարելի է չգործածել: Որքան հաստ է հագուստի կտորը, այնքան լավ եք պաշտպանված: Օրինակ` լավ պաշտպանություն է ապահովում ջինսե հագուստը:

5.  Եթե անգամ արևասեր եք, միևնույն է, եթե վիտիլիգոյի հակում ունեք, ապա միշտ ստվերում պատսպարվեք: Ասվածը վերաբերում է հատկապես օրվա այն ժամերին, երբ ձեր ստվերը ձեզանից կարճ է դառնում: Այդ ժամերին արևի ճառագայթները շատ վտանգավոր են ու մեծանում է արևային այրվածքներ ստանալու հավանականությունը:

Սոլյարիները նույնպես ձեզ համար չեն, մի օգտագործեք նաև ուլտրամանուշակագույն լամպեր, դրանք արևի այլընտրանքային ոչ անվտանգ տարբերակներ են:

Դաջվածքը նույնպես ձեզ համար չէ, քանի որ դա կարող է մաշկի մեխանիկական կամ քիմիական մշակումից 10-14 օր անց վիտիլիգոյի նոր օջախների ձևավորման հանգեցնել:

Եվ մի մոռացեք, որ վիտիլիգոն մաշկային հիվանդություն է, ոչ թե կոսմետոլոգիական թերություն:

Հիգիենան իմպետիգոյի դեպքում

Իմպետիգոն մաշկի մակերևույթի թարախային հիվանդություն է, որի հարուցիչը ստաֆիլոկոկերն են ու ստրեպտոկոկերը : Հարուցիչը վնասված մաշկից ներթափանցում է մազապարկ, որտեղ ակտիվորեն բազմանում է: Սկզբում այն արտահայտվում է ցանի տեսքով, ապա թարախային կեղևներ են գոյանում, որոշ դեպերում էրոզիա է առաջանում:

Այս հիվանդության թեթև դեպքերում բավարար է հիգիենայի պահպանումը: Հիվանդությունը տեղային բուժում է պահանջում, հակաբակտերիալ քսուկների կիրառմամբ (տետրացիկլին, էրիթրոմիցին, բրիլիանտինի կանաչ, սպիրտային լուծույթներ (սալիցիլինային), վիտամինաթերապիա, իսկ հիվանդության ծանր դեպքերում հակաբիոտիկներ են նշանակվում ներքին ընդունման համար:

Բուժման ընթացքում արգելվում է լվացվելը, քանի որ այդ հատվածներից ճիլոպի միջոցով հնարավոր է վարակը տարածվի: Հիվանդը պետք է անձնական իրերից օգտվի, առանձնացվի ափսեն ու բաժակը: Իսկ մանկական կոլեկտիվներում նրան պետք է մեկուսացնել ու անպայման ախտահանում իրականացնել:

Իմպետիգոյի բուժումը ժողովրդական միջոցներով

Իմպետիգոյի դեպքում լավ արդյունք է տալիս վաղենակի սպիրտային թուրմով օջախը մշակելով: Թե՛ սպիրտը և թե՛ վաղենակը հակամանրէ հատկություն ունեն:

Իմպետիգոյի թեթև դեպքերում, երբ վարակը չի տարածվել, կարելի է հետևյալ միջոցները կիրառել:

1. Ախտահարված հատվածներին հակաբիոտիկ քսուկներ քսել օրական 3 անգամ, իսկ մինչև մշակումը պետք է այդ հատվածը լավ լվանալ ու լավ չորացնել:

2.  Պետք է հագուստն ազատ լինի, որ խնդրահարույց հատվածին հնարավորին չդիպչի:

3.  Ախտահարված հատվածը կարելի է մշակել 1 ճաշի գդալ 5%-անոց քացախի ու 0,5 լ ջրի լուծույթով: Թրջոցներ դնել 15-20 րոպեով: Դա թեթևացնում է թարախակեղևի հեռացումը:

Արդեն ասվեց, որ անձնական հիգիենայի պահպանումն է խիստ կարևորվում իմպետիգոյի ժամանակ, ուստի, հիվանդությունը կանխարգելելու նպատակով մաշկի միկրովնասվածքները պետք է բուժել սպիրտային լուծույթներով (օրինակ` յոդ):

Եթե տան անդամներից մեկը հիվանդացել է իմպետիգոյով, ապա պետք է.

• Խնամքով մշակել վնասված հատվածը. հոսող ջրով ու օճառով լավ լվանալ, ապա ծածկել թանզիվով:
• Հիվանդի սպիտակեղենն ու հագուստն առանձին լվանալ ու նրա իրերը մեկուսացնել:
• Վերքն անպայման ձեռնոցներով մշակեք, իսկ հետո շատ մանրակրկիտ լվացվեք:
• Հիվանդ երեխայի եղունգները կարճ կտրեք, որ նա ինքն իրեն չվնասի` տարածելով վարակը:
• Եթե հիվանդը երեխա է, ապա նրա թաթիկներն ինքներդ լվացեք հակամանրէ օճառով:

Ադամաթուզի հյութը` պիգմենտային բծերի դեմ

Ադամաթուզի հյութը լավ միջոց է պեպենների, պիգմենտային բծերի դեմ ու իր հատկություններով այն չի զիջում վարունգի հյութին:

Դրա համար պետք է մեկ խոշոր ադամաթուզի կեղևը լավ մանրացնել, վրան 250 մլ եռման ջուր լցնել ու թողնել այնքան, որ ջուրը հովանա, ապա քամել, լցնել սառույցի կաղապարների մեջ և դնել սառցախցիկը:

Ամռանն այդ սառը խորանարդիկներով դեմքը, ձեռքերը շփելը կթարմացնի ու կօգնի սթափվելու տապից:

Արդյունքին երկար չեք սպասի:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ